
Met de auto door de Quercy Blanc: een rondrit van 88 km langs bastides, molens en kapellen
Van Flaugnac tot Montcuq: een dag op pad langs dorpen in witte steen, windmolens en kapellen op de pelgrimsroute naar Compostelle. De rondrit stap voor stap.


In de Quercy kom je tijdens elke autorit duiventorens tegen. Tegen een boerderij, op pijlers midden in een weide of onder een puntdak. Ze horen net zo goed bij het landschap als de wijngaarden en de drooggestapelde stenen muurtjes. Toch vertellen die kleine torens een groot verhaal. Dat van een landbouw die duivenmest omtoverde tot wit goud voor de gewassen.
Vóór de Franse Revolutie was de landbouwgrond in de Quercy sterk versnipperd. Op de boerderijen werd weinig vee gehouden. Er was dus een tekort aan stalmest. Duivenmest, ook colombine genoemd, werd daardoor een erg gegeerde meststof voor de moestuin, de hennepteelt en de wijngaarden.
Duiven leverden ook vlees en eieren. En de duiventoren was een statussymbool. De omvang en de zorg waarmee hij gebouwd was, toonden hoe welgesteld de familie was.
Elders in Frankrijk was het recht om duiven te houden vaak voorbehouden aan de landheer. In de Quercy mocht elke grondeigenaar een eigen duiventoren bouwen. De oppervlakte van zijn grond moest wel in verhouding staan tot het aantal duiven. Die soepelere regels verklaren voor een groot deel waarom er zoveel duiventorens staan in de Lot en het naburige Tarn-et-Garonne.
Tijdens je tochten kun je verschillende types herkennen:
Let ook op de details. Uitstekende kroonlijsten, geglazuurde terracottategels en zinken banden hielden roofdieren op afstand. Boven op het dak staat vaak een nokversiering in terracotta. Soms heeft die de vorm van een vogel.
Bij ons is de kalksteen licht van kleur en zacht. De duiventorens zijn hier vaak gebouwd met breuksteen en afgewerkt met kalkpleister. Soms hebben ze een houten geraamte, opgevuld met baksteen of leem. Die bijzondere, lichte kleur van de steen geeft de landschappen van de Quercy Blanc hun naam.
Een mooi voorbeeld vind je in het gehucht Les Bordes, in Lauzerte. Deze duiventoren op zuilen is volgens de toeristische dienst Quercy Sud-Ouest het hele jaar vrij toegankelijk.
Wil je er te voet meer ontdekken? De wandeling ‘Les moulins du Quercy Blanc’ (PR2) vertrekt aan de vestingmuren van Lauzerte en maakt een lus van 21 km. Al tijdens de tweede etappe kom je langs een bijzondere duiventoren in vakwerk uit de 16de of 17de eeuw. Hij heeft een zeshoekige basis op stenen pijlers en een bovenbouw van baksteen en hout. Bovenaan staan een daklantaarn en een nokversiering in de vorm van een duif. De route loopt verder naar de gerestaureerde windmolen van Pertenaïs en de kapel van Carcès, in de vallei van de Séoune. Via een variant van 2 km kun je de wandeling inkorten.
De herfst en de winter zijn ideaal om duiventorens te spotten. Er is minder begroeiing en de silhouetten tekenen zich duidelijker af in de velden. Vertrek in de late namiddag, wanneer het lage zonlicht de witte steen een warme gloed geeft. Hou ook de daken van de boerderijen in het oog. De nokversieringen zorgen voor mooie verrassingen.
Louroca, in Barguelonne-en-Quercy, ligt midden in dit landschap vol duiventorens, vlak bij Lauzerte.
Volg het nieuws uit de streek op onze Facebookpagina

Van Flaugnac tot Montcuq: een dag op pad langs dorpen in witte steen, windmolens en kapellen op de pelgrimsroute naar Compostelle. De rondrit stap voor stap.
Op 26 oktober 2011 erkend: de appellatie Coteaux du Quercy blaast 15 kaarsjes uit. Druiven, terroir, duizend jaar geschiedenis en goede adressen om deze herfst te proeven.

Tijdens de volle bloei van de krokus viert Cajarc de saffraan van de Quercy. Bezoek saffraanvelden, zie demonstraties van het plukken, ontdek de producentenmarkt en het traditionele banket.